Автоматик или рачен менувач — што да изберете

Автоматските менувачи станаа норма на западните пазари, така што кај увезените возила изборот е многу поголем отколку на домашниот. Тоа е добро — но само ако знаете што гледате, бидејќи зад зборот „автоматик“ стојат четири различни машини со четири различни приказни.

Четирите типа

Класичен хидрауличен автоматик

Најстарата и најиздржлива конструкција. Менува меко, добро се однесува на долг пат и трпи повеќе запоставување од останатите. Троши малку повеќе и реагира помалку остро. Ако барате автоматик што нема да ве изненади, ова е најбезбедниот избор кај половно возило.

Менувач со две спојки

Брз, поефикасен, и најосетлив на тоа дали е сервисиран. Кај овие менувачи прашањето „дали е менувано масло во менувачот и на колку километри“ не е детаљ — тоа е најважното единечно прашање за целото возило. Кај суви варијанти во густ градски сообраќај спојките се трошат побрзо отколку што сопствениците очекуваат.

Бесстепенски менувач

Најмек во град и најекономичен во мирно возење. Не сака агресивно возење и не сака влечење на тежина. Кај добро одржуван примерок работи долго; кај запоставен, поправката не е мала.

Роботизиран рачен менувач со една спојка

Постои кај дел од помалите возила од претходната деценија. Практично е рачен менувач со мотор што ја врти спојката. Функционален, но менува забележливо потрошо од другите три — ако ви е важна удобноста, пробајте го пред да одлучите.

Што да проверите кај возило со автоматик

1. Дали има историја за менувано масло во менувачот и на колку километри.
2. Како менува во првите минути, додека е студен — не откако ќе се загрее.
3. Дали има трзање или пауза при префрлање, особено од прва во втора.
4. Дали има поправка во историјата. Поправен менувач не е автоматски лош, но треба да се знае.

Што го продолжува векот на автоматикот

Автоматските менувачи не се расипуваат од возење — се расипуваат од топлина и од запоставено масло. Тоа значи дека начинот на возење има повеќе влијание отколку километражата, и дека неколку навики го одлучуваат дали менувачот ќе издржи двесте илјади километри или сто.

• Менувајте масло и кога производителот вели дека е „за цел живот“. Тоа е сметка од фабрика, не работа за возило што ќе го возите уште десет години.
• Возилото да застане целосно пред да префрлите од D во R. Префрлање во движење е товар на делот што најмалку го трпи.
• На долг спуст ограничете степен наместо да држите D и сопирачка. Прегреан менувач е причина број еден за поправка.
• Не држете возило на нагорнина со гас — тоа е работа за сопирачката. Кај менувач со две спојки таа навика гори спојки.
• Ако влечете приколка, ладилник за маслото на менувачот не е луксуз, а е нешто што кај дел од моделите фабрички го има.

Како да го распознаете типот

Ознаката на менувачот не е секогаш напишана во огласот, но е одредена од моделот, моторот и годината — исто возило од иста генерација може да има хидрауличен автоматик со еден мотор и менувач со две спојки со друг. Тоа значи дека одговорот се добива од точната комбинација, не од марката.

• Во документите и во бројот на шасијата стои кодот на менувачот. Тоа е најсигурниот начин и е нешто што секој продавач треба да може да ви го каже.
• При возење: хидрауличниот има мек, малку „расплинат“ премин и обороти што паѓаат постепено. Менувачот со две спојки менува остро и брзо, речиси без пауза.
• Бесстепенскиот не менува степени воопшто — обороти се кренуваат и стојат на исто ниво додека возилото забрзува. Тоа е звук на кој некои луѓе не се навикнуваат и вреди да се проба пред да се купи.
• Роботизираниот со една спојка прави јасна пауза при секој премин, како возач што менува рачно, но малку побавно.

Што чини одржувањето

Последната колона е причината зошто ова прашање постои. Кај рачен менувач најлошиот случај е трошок што можете да го предвидите; кај автоматик со непозната историја најлошиот случај кај постаро возило се приближува кон вредноста на возилото. Не значи да го избегнете автоматикот — значи да ја платите историјата, затоа што таа тука вреди повеќе од опремата.

Тест-возење на автоматик: пет минути што решаваат

1. Стартувајте студено возило и веднаш поминете низ P, R, N, D со сопирачка притисната. Секое префрлање треба да се почувствува како мек удар, не како тресок и не со неколку секунди пауза.
2. Возете полека од студено. Првите три премини од прва во четврта се тие каде што проблемот се покажува — не по половина час возење, кога електрониката го прикрива.
3. Забрзајте одлучно и пуштете. Менувачот треба да слезе степен без трзање и да се врати нагоре мирно.
4. Најдете мала стрмнина. Возило треба да ја држи позицијата и да тргне без миризба на изгорено и без обороти што летаат нагоре без забрзување.
5. Погледнете дали свети некое светло за грешка и прашајте дали е бришено неодамна. Избришана грешка се враќа, само не знаете кога.

Кога рачниот менувач е сè уште подобар избор

Кога буџетот е тесен и возилото е постаро. Кај возило од дванаесет и повеќе години рачниот менувач е попредвидлив трошок: спојката е позната и ограничена поправка, а автоматик со непозната историја може да биде поправка што се приближува кон вредноста на возилото. Во повисоките буџети таа разлика се стеснува и удобноста надвладува.